Czym są normy eksploatacyjne dla pojazdów PSP w 2019 roku?

Normy eksploatacyjne pojazdów strażackich to nic innego jak określenie minimalnego czasu dla użytkowania aut wykorzystywanych w codziennej służbie. Tegoroczna nowelizacja Zarządzenia KG PSP jest okazją do prezentacji norm eksploatacyjnych dla poszczególnych pojazdów. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 29 stycznia 2019 roku ws. gospodarki transportowej przygotowano wykaz minimalnego wykorzystania pojazdów pełniących służbę na lądzie i w wodzie. Minimalne okresy eksploatacji podzielono na na kilka kategorii: 10, 12, 15 oraz 20 lat. Co to oznacza? 

Przydzielone okresy dotyczą jedynie minimalnego czasu eksploatacji wynoszącego od 10 do 20 lat. W praktyce oznacza to więc, że jednostki wykorzystujące samochody operacyjne, łodzie ratownicze, quady, lekkie pojazdy rozpoznawczo – ratownicze, skutery śnieżne i wodne będą musiały wykorzystywać posiadanych sprzęt przez przynajmniej 10 lat bez jego wymiany. Dwanaście lat to minimum jakie przydzielono dla: mikrobusów przewożących maksymalnie 9 osób razem z kierowcą, lekkich samochodów ratowniczo – gaśniczych, lekkich pojazdów zaopatrzeniowych o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony, lekkich pojazdów ratownictwa technicznego, wodnego, drogowego, medycznego, chemicznego, wysokościowego, dowodzenia i łączności, ze sprzętem ochrony dróg oddechowych, pojazdów transportujących zespoły ratownictwa, średnich samochodów ratowniczo – gaśniczych, pojazdy przewożące wyposażenie, auta wsparcia technicznego, pojazdy podzespołu ratowniczego, ciągniki rolnicze wózki transportowe, widłowe oraz maszyny budowlane. Warto w tym miejscu dodać, iż wiele maszyn wykorzystywanych w czasie pracy może wymagać zastosowania urządzeń dysponujących dodatkową energią, zobacz agregaty prądotwórcze Ostrołęka.

W przypadku maszyn budowlanych, wózków widłowych, transportowych oraz ciągników, oprócz okresu 12 lat minimalnej eksploatacji ustalono minimalną liczbę przepracowanych motogodzin (przynajmniej 5000). Kolejna kategoria to samochody wykorzystywane do 15 lat. Znalazły się tu m.in.: pojazdy zaopatrzenia o dopuszczalnej masie całkowitej 3,5 tony, średnie samochody ratownictwa technicznego, wodnego, drogowego wysokościowego, chemicznego, medycznego, dowodzenia i łączności, wężowe wraz z aparatami ochrony dróg oddechowych, auta transportu zespołów ratownictwa i wyposażenia, autobusy, ciężkie pojazdy ratowniczo – gaśnicze, samochody podzespołu ratowniczego oraz wsparcia technicznego wraz z wszelkimi naczepami i przyczepami. Kategoria nie obejmuje natomiast naczep z cysternami wykonanymi ze stali nierdzewnej. Następna i zarazem ostatnia kategoria to 20 lat, gdzie znalazły się następujące pojazdy: auta wyposażone w podnośnik hydrauliczny, drabinę mechaniczną, ciężkie pojazdy ratownictwa drogowego, technicznego, wysokościowego, wodnego, chemicznego, medycznego, wężowe, dowodzenia i łączności, transportu zespołu ratowniczego, z aparatami ochrony dróg oddechowych, pojazdy podzespołu wsparcia technicznego, ratowniczego, nośniki kontenerowe, żurawie samochodowe/dźwigi, naczepy z cysterną ze stali nierdzewnej, ciągniki siodłowe.

Wraz z publikacją powyższego dokumentu, stare zarządzenie Komendanta Głównego PSP z dnia 10 kwietnia 2008 roku ws. gospodarki transportowej straciło swoją ważność. Zgodnie z tym faktem, jednostki ratowniczo – gaśnicze w całej Polsce muszą stosować się do aktualnego wykazu.